تبلیغات
این فصل را با من بخــــوان باقــی بهـــانست - مطالب متن ادبی





[متن ادبی , ]

تمام لحظات زندگی به یادم خواهی ماند٬میدانم.......

تصاویر از برابر چشمانت میگذرند.بیشترشان زیبایند و دوست داشتنی.حتی بعضی از اونا برات حکم یک نفس رو دارن!روزها گذشتند.زیبا و پرغرور..آرام و بیصدا.حتی روزهای سرد.حالا دیگه همشون به خاطراتی رویا گونه تبدیل شدند وامروز ما رو در حسرت بازگشتشان باقی گذاشتند وبا این آرزو که کاش لحظات تکرارپذیر بودند. 

 در این شرایط دیگه رویاهایم را دور ریختم درست زمانی که میتوانستم به انجامشان برسانم و همیشه فکر کرده ام که این طریق زندگیست.زندگی من و هر کس دیگر.اما تو رویاهای خود را دنبال کن وخطر را بپذیر.توتمام آنها را میدانستی اما در حال به یاد آوردنشان هستی.آیا فراموششان کرده بودی؟(رویاهایت را میگویم.تمام آنچه که تنها متعلق به توست.)شاید٬اما ارزشش را دارد.

هرچی فکر میکنم نمیدانم که تقدیر دلم چیست...شاید شکستن/هی شکستن/و شکستن.



نوشته شده توسط < مارال >
جمعه 30 دی 1384
07:01 ق.ظ


لینک ثابت || نطرات [--]

غدیر [متن ادبی , ]

غدیر و ظهور، ابتدا و انتهاى یك راه است.

بدون غدیر، اسلام بى ‏منطق و محتوا خواهد بود و بدون ظهور، غدیر تجلیگاه جهانى و



آرمانى خویش را نخواهد داشت و بدون این دو، نظام تكوین و تشریع هیچ یك هدفمند و



معقول نخواهد بود.


غدیر یادآور عهد من و توست



عهدى كه سالهاست ما و پدران ما با همه وجود آن را پاس داشته ‏ایم


 

غدیر داستان دیروز نیست



چراغى است كه امروزمان را مى ‏افروزد و ولایت ریسمانى الهى است كه همیشه و



همه جا ما را به سوى خود فرا مى ‏خواند


آنكه به این ریسمان الهى در آویزد از دنیا بگسلد؛ آنكه سایه پر مهر و بى بدیل ولایت



رابر سر گسترد، سر بر آستان هیچ كس جز خدا فرو نیاورد


هر كه حق را با امام على، (ع)، و اولاد طاهرینش، بشناسد؛



در میان قرائتهاى رنگ رنگ و پر فریب٬ سرگردان نگردد و آنكه عهدشكنان غدیر را



بخوبى بشناسد، امروز نیز دست پر نیرنگ فرزندانشان را به یارى و بیعت در دست



نگیرد.

غدیر على، هنوز هم چشمه اى لبریز از آب حیات و دریایى موّاج از كرامتها و فضایل



است.


غدیر، دریایى از باور و بصیرت، در كویر حیرت و هامون ضلالت است



تا كام جان هااز آن سیراب شود.


 

غدیر، یك كتاب مبین است، سندى براى تداوم خط رسالت در جلوه امامت.
 

غدیر، براى تشنگان، چشمه زلال هدایت است، و براى ره گم كردگان، صراطى است.



که به سنّت پیامبر منتهى مى شود.



غدیر، عید ولایت است.


اگر امّت، غدیرها را پاس بدارند، عاشورا هاى مظلومیت و كربلاهاى خون و شهادت


پیش نمى آید و خورشید امامت، در محاق خلافت قرار نمى گیرد

 

امّت بى امام، و راه بى علامت و شب بى چراغ

 

كشتى بى ناخدا، دشت بى چشمه، و . . . قنات خشكیده و بى آب! . . . رهشناس تر از


 «مولود كعبه» كیست؟ و قاطع تر از «ابوتراب» و پسندیده تر از «مرتضى» و والاتر از


«على» كدام است؟


غدیر، نشان دادن خورشید به گرفتاران ظلمت است.


غدیر، روز تكمیل دین و اتمام نعمت است .

این عید بر عاشقانش مبارک



نوشته شده توسط < مارال >
پنجشنبه 29 دی 1384
10:01 ق.ظ


لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

             

جرأت.... 

حرفها كه تكراری میشوند،غصه ها كه عادی می شوند،شعرها كه بیصدا می شوند وقتی كه حتی اتفاقها معمولی میشوند،بارانها از سر تكرار می بارند و بهارها از سر عادت گل میكنند.وقتی همة روزهای تقویمت مثل هم میشوند،شنبه با جمعه فرقی نمیكند،زمستان با بهار، امسال با پارسال٬ وقتی به آسمان یكجور نگاه می كنی ، به خودت یكجور نگاه می كنی ، و حتی به خدا و میخواهی زندگی را سخت نگیری تا زندگی بر توسخت نگیرد،و لحظه ها روال عادی خودشان را داشته باشند،بهار هر وقت دلش خواست بخندد وزمستان هر وقت خواست دلش بگیرد،آن وقت مثل سنگریزه ای در دل كوه گم می شوی بدون آنكه كمترین اثری بگیری یا كمترین اثری ببخشیی مثل یك روز بی خاطره به پایان می رسی بدون آنكه حتی لحظه ای در حافظه ای ثبت شده باشی. 

اما به خاطر خدا هم كه شده ا ینقدر مثل مرداب در خودت غرق نشو و كمی هم جرأت دریا شدن داشته باش.

 

 

 

 



نوشته شده توسط < مارال >
پنجشنبه 29 دی 1384
07:01 ق.ظ


لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

دل من و دیوار بلند دنیا....

دنیا دیوارهای بلند دارد و درهای بسته كه دور تا دور زندگی را گرفته‌اند. نمی‌شود از دیوارهای دنیا بالا رفت. نمی‌شود سرك كشید و آن طرفش را دید. اما همیشه نسیمی از آن طرفِ دیوار كنجكاوی آدم را قلقلك می‌دهد. كاش این دیوارها پنجره داشت و كاش می‌شد گاهی به آن طرف نگاه كرد. شاید هم پنجره‌ای هست و من نمی‌بینم. شاید هم پنجره‌اش زیادی بالاست و قد من نمی‌رسد.
با این دیوارها چه می‌شود كرد؟ می‌شود از دیوارها فاصله گرفت و قاطی زندگی شد و می‌شود اصلاً فراموش كرد كه دیواری هست. و شاید می‌شود تیشه‌ای برداشت و كند و كند و كند. شاید دریچه‌ای. شاید شكافی، شاید روزنی.
همیشه دلم می‌خواست روی این دیوار سوراخی درست كنم. حتی به قدر یك سر سوزن، برای رد شدن نور، برای عبور عطر و نسیم، برای ...، بگذریم.
گاهی ساعت‌ها پشت این دیوار می‌نشینم و گوشم را می‌چسبانم به آن. و فكر می‌كنم، اگر همه چیز ساكت باشد می‌توانم صدای باریدن روشنایی را از آن طرف بشنوم. اما هیچ وقت، همه چیز ساكت نیست و همیشه چیزی هست كه صدای روشنایی را خط خطی كند.

دیوارهای دنیا بلند است، دیوارها. و من گاهی دلم را پرت می‌كنم آن طرف دیوار. مثل بچه بازیگوشی كه توپ كوچكش را از سر شیطنت به خانه همسایه می‌اندازد. به امید آن كه شاید درِ آن خانه باز شود. گاهی دلم را پرت می‌كنم آن طرف دیوار. آن طرف حیاط خانه خداست. و آن وقت هی در می‌زنم، در می‌زنم، در می‌زنم. و می‌گویم: «دلم افتاده توی حیاط شما، می‌شود دلم را پس بدهید...»
كسی جوابم را نمی‌دهد، كسی در را برایم باز نمی‌كند. اما همیشه دستی، دلم را می‌اندازد این طرف دیوار، همین. و من این بازی را دوست دارم. همین كه دلم را پرت می‌كنند این طرف دیوار همین كه ...

من این بازی را ادامه می‌دهم و آن قدر دلم را پرت می‌كنم، آن قدر دلم را پرت می‌كنم تا خسته شوند، تا دیگر دلم را پس ندهند. تا آن در را باز كنند و بگویند: بیا خودت دلت را بردار و برو. آن وقت می‌روم و دیگر هم بر نمی‌گردم
. من این بازی را ادامه می‌دهم...



نوشته شده توسط < مارال >
پنجشنبه 29 دی 1384
07:01 ق.ظ


لینک ثابت || نطرات [--]



نوشته های قبلی...


صفحات وبلاگ...

1 2 3 4

 

درباره وبلاگ

 وبلاگ من
ایمیل من


your browsers no support



موضوعات

General(19)
شعر(19)
متن ادبی(49)
مقاله(0)
خبر(2)
خاطره(6)
فلسفی(7)
نوشته‌های نوستالژیک(30)

آرشیو

  خرداد 1385 (9)
  اردیبهشت 1385 (19)
  فروردین 1385 (73)
  اسفند 1384 (9)
  بهمن 1384 (12)
  دی 1384 (10)


لینکستان

کاش میشد اشک را تهدید کرد

موسیقی


لینکدونی

آرشیو لینكدونی


جستجو



خبرنامه


آمار وبلاگ

بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل مطالب :
كل نظرها :
كل بازدید ها :
افراد آنلاین : [Online]
ایحاد صفحه : -


 با تشکر از...

طراح قالب

All Powered By :
MihanBlog.com





soofy.Mihanblog.com