[متن ادبی , ]

به یاد پیمان ازلی با خدا......

با تو آغاز می کنم . با یادت ، با نامت ، به تو می اندیشم . به پیمانی که با تو بستم و پیمانی که تو با تمامی انسانها بستی . به یاد می آورم که گفتی بخوان و من ، این انسان اسیر در خاک ، خواندم کلمات رهایی از جسم و خاک را ، من خواندم از عمیق ترین نقطه وجودم ، من خواندم از تاریکترین سیاهی ذهنم . و در میان اشک  با تو ای تبلور هستی،ای شکوه خلقت ، ای خالق زیبایی پیمان بستم . در این لحظه رها شده از تمامی بندها به تو می اندیشم به کجا می روم ؟ با که می روم ؟ از کدامین راه ؟ با چه پشتوانه ای ؟ تنها رفتن را می بینم ، حس می کنم ولی از ادراک عاجزم . تنها یک یک چیز در ذهنم نقش بسته و آن اینکه ، اگر قدمی بر می دارم و كاری میكنم  تنها به واسطه معامله ایست که با تو کردم.

حالا كه به یاد پیمان ابدیم در آغاز خلقت با تو خالق مهربونم می‌افتم،با خود اینگونه نجوا میكنم كه:یاید پرنده ها را پرواز داد. بالهایشان را گشود و درس آزادگی داد. باید نوای عشق خواند تا بلبلان بدانند در این میدان رقابت تنها نیستند ، بر گرد گلهای زیبا چرخی زد و سوز دل را با آنان همچون پروانه‌ای فریاد كرد .

 شب پره ها باید بدانند که شب ظلمت فرارسید ، تاریکی جهل پرده بگسترانید . باید مقصد را یافت . خود را به دریا زد و سوار بر موج از اینجا رفت، در کنار برکه نشست و عکس خود را در آنجا نگریست .باید واقعیت های زندگی را در آیینه طبیعت نگاه كرد ، بعد دیده ها را به خاطر سپرد و تصویری همیشه در جلوی چشمان ساخت.

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

آرزو........

نمی‌دونم چرا ما آدما مدتها یا شاید هم سالها برای به دست آوردن چیزی تلاش میكنیم و در این راه رنجها و مشقت زیادی رو هم به خود و اطرافیانمون تحمیل میكنیم، اما همین كه اونو بدست آوردیم(اگه به دست بیاریم) دیگه اون شیرینی لازم رو برامون نداره و حتی درد مرارت هامون هم از یاد میره و فقط خاطره‌ای از اون برامون میمونه. آدما وقتی كوچیكن آرزوهاشون به اندازه همون دنیاشونه اما هر چی بزرگتر میشن آرزوهاشون هم به همون نسبت تغییر میكنه، ولی خیلی وقتا یاد اون آرزوی بچگی هرچند بهش نرسیده باشه ،براش شیرینه،و دلش میخواد كاش بزرگ نشده بود و تو همون دنیای ساده كودكی می‌موند و هر شب با رویای به دست آوردن اون به خواب میرفت و روز دیگه‌‌ای رو به امید تحقق اون شروع میكرد .

نوشته شده توسط < مارال >
جمعه 11 فروردین 1385
04:03 ق.ظ

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

گریه‌های بی بهونه.................

گاهی اونقدر غم تو دلت تلمبار میشه كه احساس میكنی روی دلت پر تاولهای ریز و درشته ،اینقدر انباته شده كه خیلی وقتا با كوچكترین تكون یا تلنگری سرریز میشه ونشتی‌های گاه و بی‌گاه آن باعث توجه دیگران میشه كه مرتب با سوالهای رگباریشون كلافت كنند،اون وقته كه منتظر یه بهونه‌ای ،منتظر یه تلنگرحسابی،آرزو میكنی جای خلوتی به دور از سوال ودلجویی اطرافیانت پیدا كنی و یه دل سیر گریه كنی تا دلت خالی بشه.

نمیدونم چرا زندگی بعضی از ما خیلی وقتا از مسیر اصلی خودش خارج میشه ، اینو باید به حساب تقدیر و سرنوشت گذاشت یا نه،این نتیجه یه تصمیم غلط یا یه ندونم كاریه ،هرچی كه هست خیلی مواقع آدمو درگیر میكنه.

كاش برای خالی كردن غمهای دلمون میتونستیم هرموقع و هر جا كه دلمون می‌خواد چشامون مرطوب بشه و طراوت به جای غصه‌های كهنه بشینه..............

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

در سوگ مردان آسمانی.............

سوگوار توایم ای  پیامبر خدا ای مظهر، محبت، صلح،عدالت و شمیم كلام الهی

سوگوار توایم ای كریمه اهل بیت ای نور دیدگان بی بی دو عالم ای مظهر كرامت

سوگوار توایم ای ثامن الحجج ای حجت خدا بر خلقش، و ای تبرك بخش‌خاك طوس

امروز بیش لز هر زمان دیگری به ندای ملكوتیتان نیازمندیم و دستان پر مهر عطوفت

شمارا می‌جوییم، اشكی كه از دیده‌ گانمان جاریست برخاسته از ارادت ما و دلمان

 
به شماست.

السلام علیك یا ابوالقاسم یا رسول الله

السلام علیك یا حسن بن علی ایهاالمجتبی

السلام علیك یا علی ابن موسی الرضا ایها الرضا

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

ترس از انتخاب......

با این آدمها غریبه ام .... نه ادبیاتمان نه تجربیاتمان و نه هیچ نقطه‌ای برای اینكه به هم نزدیك امان كند، را تا به حال نیافته ام...اما حضورشان را نه می شود انكار كرد نه مهم شمرد ! عادت به فكر كردن درباره آنچه نیستم و شاید می بایست باشم را نمی شود ترك كرد!!این تجربه تحمل دیگران همراه با خونسردی برایم لازم است ...خیلی! باید یاد بگیرم هیچ كس شبیه من نیست و نباید هم باشد. 

از انتخاب كردن همیشه ترسیده ام همینطور از انتخاب نکردن... ...دلشوره ای كه نه میشود از آن گریخت نه تحمل‌اش كرد.....چگونه است كه مدتها تصور میكردم آنچه پیش آمده و من انتخابش كرده‌ام و ناخودآگاه سرنوشت دانسته‌ام درست بوده و می بایست اتفاق می افتاده ..و یا از میان
آنچه احتمال داشت اتفاق بیفتد همیشه بهترین حالت اتفاق می افتد ؟؟با كدام اصل منطقی چنین تحلیلی كرده ام؟ نمی دانم یا شاید هم نمی خواهم بدانم!هر گاه به وسوسه ای سر سپرده ایم می گوییم انتخاب كرده ایم!در صورتیكه آن لحظه نمی توانیم بفهمیم از كدام نیرو استفاده كرده ایم برای این انتخاب !پس خودمان را فریب می دهیم می گوییم ...

این منطقی است  كه البته برای خودمان طراحی اش می كنیم و بعد انگ یك اصل كلی واساسی به آن می چسبانیم ولی این را می دانیم كه نتیجه گزینش ما خیلی پیچیده تر از آن است كه پیامد اش رامنتصب به انتخاب امان بدانیم...برای همین از انتخاب می ترسم.

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

سخنی با خدا......

سایبانی از جنس اشک و نیاز می خواهم

تا سجاده دلم را در آن بگسترانم

و با دستان خسته قنوتم

از تو بخواهم

که بر وجود سردم

نور نگاهت را بتابانی

و گل های زیبای عشق و ایمان را

بار دگر در من تازه گردانی ...

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

سخنی با خود.....

در دل این شب تاریك بر سینه شهری خاموش صحبت از آرزوهایی است كه یه توجه كوچیك به آنها،قافله عمر رو به منزل مقصود  میرسونه.نسیم یادها،خاطراتی رو در نهانخانه دل بیدار میكنه و سكوت خسته تنهایی سایه-روشنهایی از رویاهای رازگونه بر پرده چشمها میكشه.مرغ سبكبال روح آشفته و نگران من،همچنان پركشیده و به پیشروی ادامه میده  و از فراز دخمه‌های متروك گذشته به شتاب راهی دورانهای دورتر میشه،اوقاتی كه اگر با درایت طی میشد امروزت رو با دل تنها و غمی پنهان رودر رو نمیكرد.

چه خوب میشد كه همه ما آدمها با دیده خوشبینی به دنیا نگاه میكردیم و به جای غصه و غم، پیام شادی برای هم هدیه میاوردیم،.به قشنگی‌های زندگی نظر میكردیم و روی بال آرزو، یه سری به شهر عشق سفرمیكردیم،دل و جانمان رو در چشمه زلال محبت صفایی داده وپاییز دل رو به بهارتبدیل میكردیم.

كاش میتونستیم شكست‌ها رو باور نكرده و گلهای امید رو پرپر نكنیم،برای یكدیگر سرنوشت ساز شده و غصه بیش و كم زندگی رو نخوریم.

كاش زندگی به راحتی گفتن حرفها بود، اما خیلی وقتا واقیعت‌های زندگی اونقدر روی ما اثر غیر قابل انكاری میذاره كه درس‌های زندگی رو فراموش می‌كنیم.  

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

یاد خدا.......

وقتی چشمات دیگه اشكی برای ریختن نداشته با شه

وقتی دیگه قدرت فریاد زدنم نداشته باشی ......

وقتی دیگه هر چی دل تنگت خواسته باشه گفته باشی

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

به یاد آن سفر كرده............

خودم نخواستم چراغ قد یمی خاط‌ره‌ ‌ها  خاموش شود

شعرهای شبانه اشك را، خودم نخواستم كه فراموش شود

خودم كنار آرزوی آمدنت اردو زدم

حالا نه گریه‌های من دینی به گردن تو دارند

نه توچیزی بدهكار دلتنگی این همه ترانه‌ای

تنها آرزوی ساده‌ام این است كه

هراز گاهی كنار برگ‌های كتابم بنشینی

بعدازقرائت باران‌ها،زیر لب بگویی

نگهبان گریان خاطره‌های خاموش‌،یادت بخیر

-همین یك جمله-

برای بند زدن شیشه شكسته این دل كافیست

هنوز هم سالها پس از آن سفر آسمانی از دیدن تو

در خیابان خیس خواب‌هایم شاد می‌شوم

هنوز هم جای قدم‌های تو بر چشم ترانه‌هاست

هنوز هم همنشین نام و امضای منی

دیگر تنها دلخوشی‌ام

هوای سرودن است همین

همین شكفتن شعله،همین تبلور بغض،

هنوز از دیدن تو در پس پرده‌های باران بی امان

شاد می‌شوم..........

 حیف كه سفر آسمانیت زود و نابهنگام بود

با تمام دلبستگی كه داشتی چه زود رفتی

سفر عاشقانه‌ات،هنوز هم پس از سالها سرگردانم گذاشته

این رسمش نبود............. 

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

شعور یك گیاه در وسط زمستان

از تابستان گذشته نمی‌آید

از بهاری

می‌آید

كه فرا می‌رسد

گیاه به روزهای رفته نمی‌اندیشد

به روزهایی می‌اندیشد كه

می‌آید......

روزهای كه می‌آید

                                                                                                           «جیران خلیل جیران»

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

سلام

بالاخره آخرین روز سال ۸۴ آمد٬سالی که پر از نشیب و فراز بود ٬ سالی که در آن سرم خیلی شلوغ بود و از این بابت خدا رو شکر میکنم که فرصت و شرایط مطلوبی رو به وجود آورد که بتونم در فضایی تقریبا مناسب مشغول باشم و ساعاتم رو با سرگرمی های سالم پر کنم .

دنیای بزرگ همیشه جلو پای آدمهای بزرگ ساخته نمیشن هرچند که آرزوهای بزرگ همیشه مال آدمهای بزرگن.یه زمانی خراب کردن پلهای پشت سر٬ از بین بردن آرزوهای کوچیک٬ طرد کردن دوستای قدیمی و....اونقدر برات گرون تموم می شه که اگه تودنیای آینده میون یه ساحل بیفتی دیگه دستی نیست که تو رو مثل ماهی که تنگش شکسته٬ به تنگ بلوری قدیمی و کوچیکت برگردونه.

خودت همه چیز رو خراب کردی مگه نه؟ 

خوب دیگه حالا داریم کم کم به ساعات و دقایق و حتی ثانیه‌های پایانی سال ۸۴ نزدیک میشیم و در این آخرین لحظات٬امیدوارم سال آتی سالی سرشار ازنیکبختی ٬سعادت٬شادی ٬..........و هرچی که دلتان می خواد و صلاحتان است براتون باشه.

برای ما هم دعا کنید.

تا سال بعد.........................

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

روزهایی ،یا شبهایی هست که تمام سعی ام را می کنم تا فراموشکار شوم به چیزهای که مشوشم می کند فکر نکنم .یاد هیچ چیز نیفتم فقط به لحظه های پر اهمیتم که ارزشمند است فکر کنم اما نمی شود !

امروز از آن روزهایی است که اصلاً تمرکزندارم...عادت به شب خوابیدن هم از سرم افتاده...به همین روزها فکر می کنم ...یک سال پیش...دو سال پیش....تمام این روزها در سالهای گذشته که انگار با این دلتنگی عجین شده...

یک غم عمیق که فراموش شدنی نیست که نیست .حالا می فهمم خیلی از ما روزهای خوب، خیلی خوبی را با آن وسوسه ای که میل به نیروی گریز از مرکز است را از دست می دهیم و بعد نسبت به خودمان و روزگار خصمانه رفتار می کنیم .

خوب می دانم که تقصیر من نیست اگر اتفاقات در ذهنم جا می‌مانند و لحظه هایی هست که دوست دارم رنج ببرم.

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

تا حالا مال خودت بوده ای.....

نمی‌دانم‌ تا حالا به‌ این‌ فكر كرده‌ای‌ كه‌ چه‌ كاری‌ برای‌ خودت‌ كرده‌ای‌؟ چه‌قدر به‌ فكر خودت‌ بوده‌ای‌؟ چه‌قدر برای‌ خودت‌ دل‌ سوزانده‌ای‌؟ به‌ قول‌ معروف‌ چه‌ گلی‌ به‌ سر خودت‌ زده‌ای‌؟ اصلاً شده‌ كه‌ با خودت‌ خلوت‌ كنی‌ و توی‌ خلوت‌ خودت‌، با خودت‌ درد دل‌ كنی؟

 اصلاً شده‌ كه‌ به‌ خودت‌ قول‌ بدهی‌ كه‌ فلان‌ كار را برای‌ خودم‌ انجام‌ می‌دهم‌، اما بعد زیرش‌ بزنی‌ و عین‌ خیالت‌ هم‌ نباشد؟ اصلاً برایت‌ مهم‌ است‌ كه‌ چه‌ بلایی‌ سرت‌ بیاید؟ برایت‌ مهم‌ است‌ كه‌ به‌ خودت‌ راست‌ بگویی‌؟ برایت‌ مهم‌ است‌ كه‌ مثل‌ خودت‌ بزرگ‌ شوی‌، مثل‌ خودت‌ نفس‌ بكشی‌، حتی‌ مثل‌ خودت‌ زندگی‌ كنی‌؟

 این‌ را شنیدی‌ كه‌ می‌گویند، بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ به‌ خودش‌ دروغ‌ بگوید. بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ سر خودش‌ كلاه‌ بگذارد. بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ بزرگ‌ شدن‌ دیگران‌ را ببیند، اما بزرگ‌ شدن‌ خودش‌ را فراموش‌ كند. بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ با خودش‌ صاف‌ و رو راست‌ نباشد و به‌ قول‌ و قرارهایی‌ كه‌ با خودش‌ گذاشته‌ وفادار نباشد.  بد نیست‌ كه‌ كمی‌ هم‌ به‌ فكر خودت‌ باشی‌ و روزی‌ ده‌ دقیقه‌ هم‌ به‌ خودت‌ اختصاص‌ بدهی‌. ده‌ دقیقه‌ای‌ كه‌ فقط‌ و فقط‌ مال‌ خودت‌ است‌. ده‌ دقیقه‌ای‌ كه‌ فقط‌ باید به‌ خودت‌ فكر كنی‌. به‌ چیزهایی‌ كه‌ دوست‌ داری‌. به‌ چیزهایی‌ كه‌ برایت‌ مهم‌ هستند.

 به‌ چیزهایی‌ كه‌ در عین‌ تكراری‌ بودن‌، قشنگ‌ و دوست‌ داشتنی‌ هستند. این‌ حق‌ تو است‌. این‌ حق‌ تو است‌ كه‌ توی‌ زندگی‌ات‌ نقش‌ داشته‌ باشی‌. این‌ حق‌ تو است‌ كه‌ مال‌ خودت‌ باشی‌. این‌ حق‌ تو است‌ كه‌ این‌ احساس‌ را تجربه‌ كنی‌. احساس‌ جدیدی‌ كه‌ تو را از دنیای‌ تكرارها جدا می‌كند. احساس‌ جدیدی‌ كه‌ باعث‌ می‌شود با خودت‌ روراست‌ باشی‌. احساس‌ جدیدی‌ كه‌ باعث‌ می‌شود درست‌ فكر كنی‌، درست‌ تصمیم‌ بگیری‌ و به‌ مفید بودن‌ فكر كنی‌. 

لینک ثابت || نطرات [--]

[متن ادبی , ]

نمی‌دونم....

نمی‌دونم چرا دیگه مثله همیشه هر چی با ستاره های چشمك زن آسمون حرف


میزنم


دیگه آروم نمی‌شم ؟

 نمی‌دونم دیگه چرا سو سو زدن ستاره های آسمون آبی واسم قشنگ و دیدنی نیست ؟

 نمی‌دونم چرا دیگه رقص شنای ماهی‌های قرمز كوچك توی حوض چشمامو نوازش


نمیده ؟

 نمی‌دونم چرا دیگه هر چی ترانه‌های عاشقونه می‌خونم حتی دلم یه ذره هم


سبك نمیشه ؟


 نمی‌دونم چرا دیگه هر چی اسمتو صدا میزنم و گریه میكنم دیگه آرومم نمیكنه؟

 نمی‌دونم .... ولی فقط‌ می‌دونم كه جوابه تمومه این سوالها رو تو می‌دونی .

نمی‌دونم دلتنگی هایم را با كدام واژه به تصویر بكشم... دلتنگی‌‌های شبانه‌ام را به دست


كدوم باد بسپارم... آیا بادی هست برای دلتنگی های وقت و بی وقت این دل


خسته....؟!


نمی‌دونم!

نمی‌‌دونم چرا دیگه هیچ چیز این دنیا و زندگیم منو شاد یا حتی دلگرم نمی‌كنه،هرچی سعی


میكنم به آنچه روزگاری منو راضی وخوشحال می‌كرد متوسل بشم یا بهش فكر كنم،باز


نمی‌شه.این تلاش مدتهاست كه ادامه داره اما تا امروز كه نتیجه‌اینداده،شاید بالاخره پیدا


كردم.

برام دعا كنید. 

لینک ثابت || نطرات [--]

نوشته های قبلی...

صفحات وبلاگ...

درباره وبلاگ

your browsers no support

موضوعات

آرشیو

لینکستان

کاش میشد اشک را تهدید کرد

موسیقی

لینکدونی

جستجو

خبرنامه

آمار وبلاگ

بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل مطالب :
كل نظرها :
كل بازدید ها :
افراد آنلاین : [Online]
ایحاد صفحه : -

All Powered By :
MihanBlog.com